ရွမ္းအမ်ိဳးသား ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ပြဲမ်ားသာ
ျဖစ္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေအာက္ပါ ပြဲမ်ားကို က်င္းပေလ့ ရွိၾကသည္-
(၁) ရွင္ျပဳပြဲ
(၂) ဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲ
(၃) ဓမၼက်မ္းစာ ပုရပိုက္ လွဴပြဲ
(၄) အိမ္တက္ မဂၤလာပြဲ ႏွင့္
(၅) ဆြမ္းေတာ္ႀကီး ကပ္လွဴပြဲ ~ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ေဖာ္ျပပါပြဲမ်ားတြင္ ရွင္ျပဳပြဲ၊ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲႏွင့္ က်မ္းစာပုရပိုက္ လွဴပြဲမ်ားကို
တတ္ႏိုင္သူမ်ားက တဦးခ်င္း အေနႏွင့္လည္းေကာင္း သို႔မဟုတ္ ရပ္ရြာအလိုက္
စုေပါင္း၍လည္းေကာင္း က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ထိုပြဲသံုးခုကို တေနရာတည္း၊ တခ်ိန္တည္း
ပူးေပါင္း က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ယင္းပြဲက်င္းပသည့္အခါ အလွဴ႕ဒကာတို႔က
ေက်ာင္းကန္ဘုရားအနီး သာယာျပန္႔ျပဴးေသာ ေနရာတြင္ ယာယီအလွဴမ႑ပ္ ေဆာက္လုပ္
က်င္းပၾကသည္၊ မ႑ပ္အလယ္ေနရာတြင္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားနွင့္ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္တို႔ကို
လွပစြာ ျပင္ဆင္ထားသည္။ ဘုရားစင္တဖက္တခ်က္တြင္ တေတာင္ခန္႔အျမင့္ရွိ စင္ထိုးၿပီး
ရာဇမတ္ကာ၊ ေလွကားတပ္၍ ငွက္ေပ်ာပင္၊ ၾကံပင္မ်ားျဖင့္ ဆင္ယင္ထားၿပီ သက္ကယ္၊
ေကာက္႐ိုးမ်ား ကာရံထားသည္။ ၀င္းေပါက္မ်ားတြင္ ေရအိုးစင္မ်ား ေဆာက္ထားသည္။
အလွဴပြဲေန႔ရက္ မတိုင္မီ ႀကိဳတင္၍ နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ေဆြမ်ိဳးသဂၤဟမ်ားအား အလွဴပြဲသို႔
ၾကြလာရန္ လူလႊတ္၍ ဖိတ္ၾကားေလ့ရွိသည္။ ဖိတ္ၾကားျခင္းကို စကားေျပာဆိုရာတြင္
လိမၼာယဥ္ေက်းသူမ်ားက ေဆာင္ရြက္၍ ဖိတ္ၾကားသည့္အခါ ၾကက္လွ်ာႏွင့္ ပူးတြဲ
ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ မုန္႔ထုပ္ႏွင့္ ဖိတ္ေလ့ဖိတ္ထ ရွိသည္။
အလွဴေန႔တြင္ ရွင္ေလာင္းမ်ားႏွင့္တကြ အလွဴပစၥည္းမ်ားကို ပြဲခင္းမ႑ပ္သို႔ အိုးစည္၊
ဗံုေမာင္းမ်ား တီးမႈတ္လ်က္ ေဝါျဖင့္ တင္ေဆာင္လာၾကသည္။ ရွမ္းအမ်ိဳးသားတို႔၏
ဓေလ့ထံုးစံအရ ရွင္ျပဳလိုသည့္ သားရွင္ မိဘမ်ားးသည္ သားအတြက္ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိရွာၿပီး
သားအား ရွင္ျပဳေပးပါရန္ အပ္ႏွံၾကရသည္။ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိတို႔က ရွင္ေလာင္းကို
အ၀တ္အစား ဆင္ယင္ေပးျခင္း၊ အလွျပင္ေပးျခင္း၊ ေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း တာ၀န္မ်ား
ယူရသည္။ ရွင္ျပဳအဖႏွင့္ အမိတို႔သည္ အလွဴမွ ဆုမ်ားခံၿပီး ရရွိေသာ ေငြမ်ားကို
ရြာအတြက္လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ထားရန္ ျပန္၍ လွဴခဲ့ၾကသည္။ ရွင္ျပဳေပးေသာ
ရွင့္ဖရွင့္မိမ်ားအား ရွင္ေလာင္းက မိဘအရင္းကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္ေလးစားသည္။
ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သည့္ အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီး အလွဴပြဲကို သံုးရက္၊ ငါးရက္၊
ခုႏွစ္ရက္စသည္ျဖင့္ က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ရပ္ေ၀းမွေရာက္လာေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔
တည္းခိုစားေသာက္ေရး အားလံုးကို အလွဴရွင္မ်ားက တာ၀န္ယူၾကရသည္။
အလွဴ ေရစက္ခ်မည့္ေန႔တြင္ မ႑ပ္သို႔ ဘုန္းႀကီးမ်ားအား ပင့္၍ ရွင္ေလာင္းမ်ားကို
သာမေဏအျဖစ္ သကၤန္းစည္းေပးၿပီး လွဴဖြယ္ရာမ်ားကို ေရစက္ခ် လွဴျခင္းျဖင့္
အလွဴအခမ္းအနား ၿပီးေျမာက္သည္။ ပြဲၿပီးေသာည၌ အလွဴပြဲတြင္ အခ်က္အျပဳတ္မွစၿပီး
ပါ၀င္ကူညီေပးသူမ်ားက အိုးစည္၊ ဗံုေမာင္းမ်ားျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားအတြက္
ဆုေတာင္းပြဲလုပ္ၾကကာ အလွဴရွင္မ်ားကလည္း အေကၽြးအေမြးႏွင့္ ဆုေငြမ်ားေပးၾကသည္။
ျဖစ္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေအာက္ပါ ပြဲမ်ားကို က်င္းပေလ့ ရွိၾကသည္-
(၁) ရွင္ျပဳပြဲ
(၂) ဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲ
(၃) ဓမၼက်မ္းစာ ပုရပိုက္ လွဴပြဲ
(၄) အိမ္တက္ မဂၤလာပြဲ ႏွင့္
(၅) ဆြမ္းေတာ္ႀကီး ကပ္လွဴပြဲ ~ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ေဖာ္ျပပါပြဲမ်ားတြင္ ရွင္ျပဳပြဲ၊ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ လွဴပြဲႏွင့္ က်မ္းစာပုရပိုက္ လွဴပြဲမ်ားကို
တတ္ႏိုင္သူမ်ားက တဦးခ်င္း အေနႏွင့္လည္းေကာင္း သို႔မဟုတ္ ရပ္ရြာအလိုက္
စုေပါင္း၍လည္းေကာင္း က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ထိုပြဲသံုးခုကို တေနရာတည္း၊ တခ်ိန္တည္း
ပူးေပါင္း က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ယင္းပြဲက်င္းပသည့္အခါ အလွဴ႕ဒကာတို႔က
ေက်ာင္းကန္ဘုရားအနီး သာယာျပန္႔ျပဴးေသာ ေနရာတြင္ ယာယီအလွဴမ႑ပ္ ေဆာက္လုပ္
က်င္းပၾကသည္၊ မ႑ပ္အလယ္ေနရာတြင္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားနွင့္ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္တို႔ကို
လွပစြာ ျပင္ဆင္ထားသည္။ ဘုရားစင္တဖက္တခ်က္တြင္ တေတာင္ခန္႔အျမင့္ရွိ စင္ထိုးၿပီး
ရာဇမတ္ကာ၊ ေလွကားတပ္၍ ငွက္ေပ်ာပင္၊ ၾကံပင္မ်ားျဖင့္ ဆင္ယင္ထားၿပီ သက္ကယ္၊
ေကာက္႐ိုးမ်ား ကာရံထားသည္။ ၀င္းေပါက္မ်ားတြင္ ေရအိုးစင္မ်ား ေဆာက္ထားသည္။
အလွဴပြဲေန႔ရက္ မတိုင္မီ ႀကိဳတင္၍ နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ေဆြမ်ိဳးသဂၤဟမ်ားအား အလွဴပြဲသို႔
ၾကြလာရန္ လူလႊတ္၍ ဖိတ္ၾကားေလ့ရွိသည္။ ဖိတ္ၾကားျခင္းကို စကားေျပာဆိုရာတြင္
လိမၼာယဥ္ေက်းသူမ်ားက ေဆာင္ရြက္၍ ဖိတ္ၾကားသည့္အခါ ၾကက္လွ်ာႏွင့္ ပူးတြဲ
ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ မုန္႔ထုပ္ႏွင့္ ဖိတ္ေလ့ဖိတ္ထ ရွိသည္။
အလွဴေန႔တြင္ ရွင္ေလာင္းမ်ားႏွင့္တကြ အလွဴပစၥည္းမ်ားကို ပြဲခင္းမ႑ပ္သို႔ အိုးစည္၊
ဗံုေမာင္းမ်ား တီးမႈတ္လ်က္ ေဝါျဖင့္ တင္ေဆာင္လာၾကသည္။ ရွမ္းအမ်ိဳးသားတို႔၏
ဓေလ့ထံုးစံအရ ရွင္ျပဳလိုသည့္ သားရွင္ မိဘမ်ားးသည္ သားအတြက္ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိရွာၿပီး
သားအား ရွင္ျပဳေပးပါရန္ အပ္ႏွံၾကရသည္။ ရွင့္အဖႏွင့္ ရွင့္အမိတို႔က ရွင္ေလာင္းကို
အ၀တ္အစား ဆင္ယင္ေပးျခင္း၊ အလွျပင္ေပးျခင္း၊ ေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း တာ၀န္မ်ား
ယူရသည္။ ရွင္ျပဳအဖႏွင့္ အမိတို႔သည္ အလွဴမွ ဆုမ်ားခံၿပီး ရရွိေသာ ေငြမ်ားကို
ရြာအတြက္လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ထားရန္ ျပန္၍ လွဴခဲ့ၾကသည္။ ရွင္ျပဳေပးေသာ
ရွင့္ဖရွင့္မိမ်ားအား ရွင္ေလာင္းက မိဘအရင္းကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္ေလးစားသည္။
ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သည့္ အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီး အလွဴပြဲကို သံုးရက္၊ ငါးရက္၊
ခုႏွစ္ရက္စသည္ျဖင့္ က်င္းပေလ့ ရွိသည္။ ရပ္ေ၀းမွေရာက္လာေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္တို႔
တည္းခိုစားေသာက္ေရး အားလံုးကို အလွဴရွင္မ်ားက တာ၀န္ယူၾကရသည္။
အလွဴ ေရစက္ခ်မည့္ေန႔တြင္ မ႑ပ္သို႔ ဘုန္းႀကီးမ်ားအား ပင့္၍ ရွင္ေလာင္းမ်ားကို
သာမေဏအျဖစ္ သကၤန္းစည္းေပးၿပီး လွဴဖြယ္ရာမ်ားကို ေရစက္ခ် လွဴျခင္းျဖင့္
အလွဴအခမ္းအနား ၿပီးေျမာက္သည္။ ပြဲၿပီးေသာည၌ အလွဴပြဲတြင္ အခ်က္အျပဳတ္မွစၿပီး
ပါ၀င္ကူညီေပးသူမ်ားက အိုးစည္၊ ဗံုေမာင္းမ်ားျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားအတြက္
ဆုေတာင္းပြဲလုပ္ၾကကာ အလွဴရွင္မ်ားကလည္း အေကၽြးအေမြးႏွင့္ ဆုေငြမ်ားေပးၾကသည္။
No comments :
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.